บทที่645

เฉินเสียนหลับตาลง ฝืนยิ้มและกล่าวว่า "ข้าจัดการได้ แค่ท่านไม่ต้องออกมาก็พอแล้ว" เมื่อพูดจบก็หันหลังเดินออกมา

เธอคิดไปเองว่า เธอและจักรพรรดิเป่ยเซี่ยไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดและไม่มีมิตรภาพที่จะพูดถึง แต่ท้ายที่สุด ซูเจ๋อและเขามีความเกี่ยวข้องกัน เธอจึงต้องไว้หน้าเขาบ้าง เธอไม่ต้องการให

บทที่646

ท่านอ๋องมู่กับองค์หญิงจาวหยางเห็นภาพตรงหน้าพลันรีบเข้าไปดึง กล่าวห้ามปรามว่า "ฝ่าบาททรงระงับโทสะด้วยพ่ะย่ะค่ะ เสียงดังเช่นนี้จะรบกวนการพักผ่อนของท่านอ๋องรุ่ยนะพ่ะย่ะค่ะ"

ภายในห้อง ซูเจ๋อยังคงนอนอยู่บนพนักพิงเก้าอี้ริมหน้าต่างตลอด พลางมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างด้วยใบหน้าเรียบเฉย

ตอนแรกด้านนอ

บทที่647

เฉินเสียนหัวเราะพลางกล่าวว่า "หากแน่จริงก็มาแย่งเลย ไม่นานก็จะมีข่าวลือว่าจักรพรรดิเป่ยเซี่ยผู้มีอายุสูงลงไม้ลงมือกับจักรพรรดิต้าฉู่อย่างไม่รู้จักละอายใจ"

จักรพรรดิเป่ยเซี่ยแตกคอกับเธอแล้วอย่างสิ้นเชิง "ไร้ยางอาย！" จะให้บุตรชายตนเองอยู่กับสตรีแบบนี้ได้กระไร

สุดท้ายจักรพรรดิเป่ยเซี่ยจากไ