บทที่646

ท่านอ๋องมู่กับองค์หญิงจาวหยางเห็นภาพตรงหน้าพลันรีบเข้าไปดึง กล่าวห้ามปรามว่า "ฝ่าบาททรงระงับโทสะด้วยพ่ะย่ะค่ะ เสียงดังเช่นนี้จะรบกวนการพักผ่อนของท่านอ๋องรุ่ยนะพ่ะย่ะค่ะ"

ภายในห้อง ซูเจ๋อยังคงนอนอยู่บนพนักพิงเก้าอี้ริมหน้าต่างตลอด พลางมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างด้วยใบหน้าเรียบเฉย

ตอนแรกด้านนอ

บทที่647

เฉินเสียนหัวเราะพลางกล่าวว่า "หากแน่จริงก็มาแย่งเลย ไม่นานก็จะมีข่าวลือว่าจักรพรรดิเป่ยเซี่ยผู้มีอายุสูงลงไม้ลงมือกับจักรพรรดิต้าฉู่อย่างไม่รู้จักละอายใจ"

จักรพรรดิเป่ยเซี่ยแตกคอกับเธอแล้วอย่างสิ้นเชิง "ไร้ยางอาย！" จะให้บุตรชายตนเองอยู่กับสตรีแบบนี้ได้กระไร

สุดท้ายจักรพรรดิเป่ยเซี่ยจากไ

บทที่648

ว่าที่ชายาอ๋องมีจักรพรรดิเป่ยเซี่ยคอยหนุนหลัง จึงกล้าช้อนตามองเฉินเสียนโดยตรง นางคิดว่าจักรพรรดิแห่งต้าฉู่จะน่ายำเกรงเพียงใด ถึงกระนั้นก็เป็นจักรพรรดิแคว้นอื่น หลังงานเลี้ยงอำลาจบสิ้นก็ต้องจากไปอยู่ดี

เฉินเสียนเชิดคางอย่างเกียจคร้าน มือถือแก้วหยกเล่นอย่างซุกซน กล่าวอย่างเอ้อระเหยลอยชาย "ก