บทที่644

ซูเจ๋อวางม้วนหนังสือในมือบนโต๊ะเล็ก ๆ ตรงหน้าเขา เอื้อมมือออกไปรับชามยา ดูเหมือนเฉินเสียนไม่อยากจะยื่นถ้วยยาให้แก่เขาเลย เธอนั่งลงข้าง ๆ เขาแล้วหยิบช้อนยาป้อนให้เขา

เฉินเสียนอยู่ใกล้เขามาก ซูเจ๋อหลับตาลงทำให้มองเห็นการแสดงออกที่จดจ่อของเธอ เมื่อยามาถึงปาก เขาพูดอย่างอ่อนโยน "ข้ากลัวขม"

บทที่645

เฉินเสียนหลับตาลง ฝืนยิ้มและกล่าวว่า "ข้าจัดการได้ แค่ท่านไม่ต้องออกมาก็พอแล้ว" เมื่อพูดจบก็หันหลังเดินออกมา

เธอคิดไปเองว่า เธอและจักรพรรดิเป่ยเซี่ยไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดและไม่มีมิตรภาพที่จะพูดถึง แต่ท้ายที่สุด ซูเจ๋อและเขามีความเกี่ยวข้องกัน เธอจึงต้องไว้หน้าเขาบ้าง เธอไม่ต้องการให

บทที่646

ท่านอ๋องมู่กับองค์หญิงจาวหยางเห็นภาพตรงหน้าพลันรีบเข้าไปดึง กล่าวห้ามปรามว่า "ฝ่าบาททรงระงับโทสะด้วยพ่ะย่ะค่ะ เสียงดังเช่นนี้จะรบกวนการพักผ่อนของท่านอ๋องรุ่ยนะพ่ะย่ะค่ะ"

ภายในห้อง ซูเจ๋อยังคงนอนอยู่บนพนักพิงเก้าอี้ริมหน้าต่างตลอด พลางมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างด้วยใบหน้าเรียบเฉย

ตอนแรกด้านนอ