บทที่609

ซูเจ๋อไม่รู้ว่าวันส่งท้ายปีเก่าจะเป็นอย่างไร ตอนนี้เขามีภรรยาและลูกชายอยู่เคียงข้าง มันควรจะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบ โดยไม่มีอะไรที่จะต้องเสียใจ

ซูเจ๋อนอนหลับตลอดทั้งบ่าย และคืนนี้เต็มไปด้วยพลัง หลังทานอาหารเสร็จเขาพาอาเซี่ยนเดินไปรอบๆ หน้าบ้านและสวนหลังบ้าน ด้วยเกรงว่าหิมะจะทำให้ประทัดเปียกอ

บทที่610

ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่ใช่คนแบบนั้น แต่ปัญหาเกิดขึ้นจากอะไร?

ทันทีที่เขาพูด ซูเจ๋อก็คุกเข่าลงบนพื้น ยังคงสงบนิ่งและแสดงความเย่อหยิ่ง เพราะเฉินเสียนจะไม่ทำอะไรกับเขา เขารู้ เฉินเสียนก็รู้เช่นกัน

เฉินเสียนย่อตัวลงระดับเดียวกับเขา เอนตัวเข้าไปใกล้เขาเล็กน้อย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “ท่านสามา

บทที่611

ฉินหรูเหลียงกล่าวอย่างโกรธเคือง “ข้าเต็มใจที่จะมอบเธอให้กับเจ้า ข้าให้กำลังใจเธอในการก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไม่ปล่อยมือ แต่ท่านกลับทำแบบนี้กับเธอ! ซูเจ๋อท่านไม่ได้เป็นคนชอบคิดวางแผนหรอกหรือ ท่านไม่ได้คิดไว้งั้นหรือว่าอยู่มาวันหนึ่งท่านและเธอจะไม่สามารถยืนเคียงข้างกัน? ท่านผ่านความยากลำบากมา