บทที่608

ซูเจ๋อคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “บางทีอำนาจอาจจะทำให้หลงระเริงไปได้ง่าย”

เฉินเสียนกล่าวว่า “หากอำนาจทำให้ท่านหลงระเริงได้ ท่านคงเป็นจักรพรรดิของต้าฉู่ไปนานแล้ว คงจะไม่ใช่ข้า ในขณะนั้นตำแหน่งจักรพรรดิอยู่ใกล้เพียงปลายนิ้ว ทำไมท่านถึงไม่บอกข้าว่าท่านหลงระเริงได้ง่าย?”

เฉินเสียนเข้าหาซูเจ๋อ ใ

บทที่609

ซูเจ๋อไม่รู้ว่าวันส่งท้ายปีเก่าจะเป็นอย่างไร ตอนนี้เขามีภรรยาและลูกชายอยู่เคียงข้าง มันควรจะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบ โดยไม่มีอะไรที่จะต้องเสียใจ

ซูเจ๋อนอนหลับตลอดทั้งบ่าย และคืนนี้เต็มไปด้วยพลัง หลังทานอาหารเสร็จเขาพาอาเซี่ยนเดินไปรอบๆ หน้าบ้านและสวนหลังบ้าน ด้วยเกรงว่าหิมะจะทำให้ประทัดเปียกอ

บทที่610

ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่ใช่คนแบบนั้น แต่ปัญหาเกิดขึ้นจากอะไร?

ทันทีที่เขาพูด ซูเจ๋อก็คุกเข่าลงบนพื้น ยังคงสงบนิ่งและแสดงความเย่อหยิ่ง เพราะเฉินเสียนจะไม่ทำอะไรกับเขา เขารู้ เฉินเสียนก็รู้เช่นกัน

เฉินเสียนย่อตัวลงระดับเดียวกับเขา เอนตัวเข้าไปใกล้เขาเล็กน้อย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “ท่านสามา