บทที่610

ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่ใช่คนแบบนั้น แต่ปัญหาเกิดขึ้นจากอะไร?

ทันทีที่เขาพูด ซูเจ๋อก็คุกเข่าลงบนพื้น ยังคงสงบนิ่งและแสดงความเย่อหยิ่ง เพราะเฉินเสียนจะไม่ทำอะไรกับเขา เขารู้ เฉินเสียนก็รู้เช่นกัน

เฉินเสียนย่อตัวลงระดับเดียวกับเขา เอนตัวเข้าไปใกล้เขาเล็กน้อย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “ท่านสามา

บทที่611

ฉินหรูเหลียงกล่าวอย่างโกรธเคือง “ข้าเต็มใจที่จะมอบเธอให้กับเจ้า ข้าให้กำลังใจเธอในการก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไม่ปล่อยมือ แต่ท่านกลับทำแบบนี้กับเธอ! ซูเจ๋อท่านไม่ได้เป็นคนชอบคิดวางแผนหรอกหรือ ท่านไม่ได้คิดไว้งั้นหรือว่าอยู่มาวันหนึ่งท่านและเธอจะไม่สามารถยืนเคียงข้างกัน? ท่านผ่านความยากลำบากมา

บทที่612

ซูเจ๋อหยุดและมองดูไกลออกไปเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ข้าพูดไปก่อนหน้านี้แล้ว ท่านยังจะให้ข้าพูดอะไรอีก ในหนึ่งชีวิตของผู้ชายมีเพียงสองสิ่งเท่านั้น อำนาจและผู้หญิง สุดท้ายแล้วข้าก็ไม่อาจหลบเลี่ยง เดินตามรอยที่ผู้ชายทั่วไปทุกคนเลือกเดินกัน”

“แล้วที่ท่านบอกว่าจะพาข้าไปเที่ยวรอบโลก ท่านยังจำได้ไหม?”