บทที่607

ค่อยๆ มีฎีกายื่นกล่าวโทษอัครเสนาบดีมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่มีเหตุเป็นอย่างมาก มีความคิดที่ขัดแย้งกันทางการเมือง ทุกคนต่างก็เลือกเพียงแค่ความคิดของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องรีบฆ่าทั้งหมด แต่ไม่มีใครกล้าที่จะลุกขึ้นบอกว่าไม่ใช่อัครเสนาบดี

และในเวลานี้ ขุนนางเก่าในราชสำนัก ก็ถูกเขากำจัดไปได้เกือบหมดแ

บทที่608

ซูเจ๋อคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “บางทีอำนาจอาจจะทำให้หลงระเริงไปได้ง่าย”

เฉินเสียนกล่าวว่า “หากอำนาจทำให้ท่านหลงระเริงได้ ท่านคงเป็นจักรพรรดิของต้าฉู่ไปนานแล้ว คงจะไม่ใช่ข้า ในขณะนั้นตำแหน่งจักรพรรดิอยู่ใกล้เพียงปลายนิ้ว ทำไมท่านถึงไม่บอกข้าว่าท่านหลงระเริงได้ง่าย?”

เฉินเสียนเข้าหาซูเจ๋อ ใ

บทที่609

ซูเจ๋อไม่รู้ว่าวันส่งท้ายปีเก่าจะเป็นอย่างไร ตอนนี้เขามีภรรยาและลูกชายอยู่เคียงข้าง มันควรจะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบ โดยไม่มีอะไรที่จะต้องเสียใจ

ซูเจ๋อนอนหลับตลอดทั้งบ่าย และคืนนี้เต็มไปด้วยพลัง หลังทานอาหารเสร็จเขาพาอาเซี่ยนเดินไปรอบๆ หน้าบ้านและสวนหลังบ้าน ด้วยเกรงว่าหิมะจะทำให้ประทัดเปียกอ