บทที่574

"พอได้แล้ว!" เฉินเสียนตบลงไปที่โต๊ะและกล่าวด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง "แม้ข้าจะเรียกเขาว่าอาจารย์ แต่เขาก็อายุมากกว่าข้าไม่กี่ปีเท่านั้น ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับข้า และข้าก็ไม่เคยบอกว่าทุกคนให้เคารพนับถือเขาหรือฝากตัวเป็นศิษย์ แล้วจะเกี่ยวข้องอะไรกับบิดาและพี่น้อง! พวกท่านจะนำเรื่องนี้มาพ

บทที่575

ก่อนหน้านี้เฉินเสียนสะบัดแขนเสื้อลงและเดินออกจากท้องพระโรง ตอนนี้เธอกลับเดินกลับเข้ามา ราวกับว่าการทะเลาะวิวาทไม่เคยเกิดขึ้นในท้องพระโรง

ที่เธอกลับมานั้น เป็นเพราะเธอไม่ต้องการให้โอกาสเหล่าขุนนางแก่ชั้นผู้ใหญ่เหล่านี้สุมหัวกันคิดหาวิธีแยกเธอออกจากซูเจ๋อ ส่วนคำพูดที่พูดกับใต้เท้าซวีนั้นมีค

บทที่576

ไม้ไผ่ยาวน้ำหนักเบามาก ทว่าเมื่อซูเซี่ยนถือขึ้นมากลับแลดูกินแรงเล็กน้อย

ซูเซี่ยนกล่าวเสียงอ่อนนุ่ม "ใต้น้ำมีไข่"

"มีไข่? ไข่อะไร?"

"ไข่จระเข้"

เย่ซวิ่นนิ่งเงียบ ก่อนจะกล่าวว่า "ไข่จระเข้คืออะไร?"

ซูเซี่ยนมองเขาปราดหนึ่ง กล่าวเสียงราบเรียบ "ที่เย่เหลียงของพวกท่านไม่มีจระเข้หรือ?"