บทที่575

ก่อนหน้านี้เฉินเสียนสะบัดแขนเสื้อลงและเดินออกจากท้องพระโรง ตอนนี้เธอกลับเดินกลับเข้ามา ราวกับว่าการทะเลาะวิวาทไม่เคยเกิดขึ้นในท้องพระโรง

ที่เธอกลับมานั้น เป็นเพราะเธอไม่ต้องการให้โอกาสเหล่าขุนนางแก่ชั้นผู้ใหญ่เหล่านี้สุมหัวกันคิดหาวิธีแยกเธอออกจากซูเจ๋อ ส่วนคำพูดที่พูดกับใต้เท้าซวีนั้นมีค

บทที่576

ไม้ไผ่ยาวน้ำหนักเบามาก ทว่าเมื่อซูเซี่ยนถือขึ้นมากลับแลดูกินแรงเล็กน้อย

ซูเซี่ยนกล่าวเสียงอ่อนนุ่ม "ใต้น้ำมีไข่"

"มีไข่? ไข่อะไร?"

"ไข่จระเข้"

เย่ซวิ่นนิ่งเงียบ ก่อนจะกล่าวว่า "ไข่จระเข้คืออะไร?"

ซูเซี่ยนมองเขาปราดหนึ่ง กล่าวเสียงราบเรียบ "ที่เย่เหลียงของพวกท่านไม่มีจระเข้หรือ?"

บทที่577

เย่ซวิ่นกล่าว "ข้าเข้าใจความกังวลของพวกใต้เท้าดี ในเมื่อหวาดระแวงว่าซูเจ๋อจะทำลายเกียรติศักดิ์ของฝ่าบาท ทั้งยังกังวลว่าเขาจะกลับมากุมอำนาจในราชสำนัก ทำให้ฝ่าบาทกลายเป็นหุ่นเชิดที่คล้อยตามเขา ในเมื่อเขาอยู่ก็เป็นตัวก่อเกิดปัญหา ไยไม่ให้เขาหายตัวไปเสีย จะได้ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวอย่างไรเล่