บทที่539

องค์หญิงที่แต่งงานแล้วทั้งหมด ได้แต่งงานกับข้าราชบริพารเพื่อไปเป็นภรรยา และเป็นแม่

เฉินเสียนกล่าวว่า "แต่งงานออกไปแล้ว ก็เป็นคนของสามี ปล่อยพวกนางไปเถอะ"

เฉินเสียนนั่งจนกระทั่งพระอาทิตย์ตกดิน แสงก็หายไป และคืนที่ดวงดาวโปรยปรายเต็มท้องฟ้า

เฉินเสียนรู้ว่า มีหลายสิ่งที่ตามมาที่กองพะเนินเ

บทที่540

เฉินเสียนปลอบขวัญอวี่เยี่ยน เดินเข้าไปหาเฮ่อโยวแล้วขยับจมูก จึงขมวดคิ้วและพูดว่า "มือของเจ้าบวมมากขนาดนี้แล้ว เจ้ายังกล้าดื่มอีกเหล้า?"

เฮ่อโยวยักไหล่และพูดอย่างเกียจคร้าน "ไม่มีทางเลือก ท่านพ่อบังคับให้ข้าไป อาจารย์ข้าก็ไม่ใช่มีบาดแผลไปทั้งตัวรึ เขาดื่มเยอะกว่าข้าเสียอีก ดูมีความสุขดี"

บทที่541

เฮ่อโยวเดินมาพร้อมกับอวี้เยี่ยนนางกำนัลคนสนิทของเฉินเสียน อวี้เยี่ยนนั้นถือตราประทับอยู่ในมือ

เฮ่อโยวกระแอ่มก่อนจะกล่าวว่า "ข้าก็เพิ่งจะทราบเรื่องว่าองค์จักรพรรดิต้องการเวลาส่วนตัวสักพัก จึงไม่สามารถเสด็จมาร่วมการเข้าเฝ้ายามเช้า"

เหล่าขุนนางต่างพูดเป็นเสียงเดียวกัน

"เพราะอะไรกัน?"

"