บทที่538

ตั้งแต่เฉินเสียนหนีออกจากเมืองหลวง เฮ่อโยวก็อยู่เรือนรักษาอาการบาดเจ็บ และไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของราชสำนักอีก ตอนนี้จักรพรรดิเข้าตาจนแล้ว และเห็นเฮ่อโยวดูแลพ่อของเขา จะไม่หันหลังให้เขาเหมือนที่เคยเป็นมา ทันใดนั้นเขาก็รีบลุกขึ้นด้วยไฟอันชั่วร้ายและสีหน้าที่บ้าคลั่ง

จักรพรรดิแทบรอ

บทที่539

องค์หญิงที่แต่งงานแล้วทั้งหมด ได้แต่งงานกับข้าราชบริพารเพื่อไปเป็นภรรยา และเป็นแม่

เฉินเสียนกล่าวว่า "แต่งงานออกไปแล้ว ก็เป็นคนของสามี ปล่อยพวกนางไปเถอะ"

เฉินเสียนนั่งจนกระทั่งพระอาทิตย์ตกดิน แสงก็หายไป และคืนที่ดวงดาวโปรยปรายเต็มท้องฟ้า

เฉินเสียนรู้ว่า มีหลายสิ่งที่ตามมาที่กองพะเนินเ

บทที่540

เฉินเสียนปลอบขวัญอวี่เยี่ยน เดินเข้าไปหาเฮ่อโยวแล้วขยับจมูก จึงขมวดคิ้วและพูดว่า "มือของเจ้าบวมมากขนาดนี้แล้ว เจ้ายังกล้าดื่มอีกเหล้า?"

เฮ่อโยวยักไหล่และพูดอย่างเกียจคร้าน "ไม่มีทางเลือก ท่านพ่อบังคับให้ข้าไป อาจารย์ข้าก็ไม่ใช่มีบาดแผลไปทั้งตัวรึ เขาดื่มเยอะกว่าข้าเสียอีก ดูมีความสุขดี"