บทที่540

เฉินเสียนปลอบขวัญอวี่เยี่ยน เดินเข้าไปหาเฮ่อโยวแล้วขยับจมูก จึงขมวดคิ้วและพูดว่า "มือของเจ้าบวมมากขนาดนี้แล้ว เจ้ายังกล้าดื่มอีกเหล้า?"

เฮ่อโยวยักไหล่และพูดอย่างเกียจคร้าน "ไม่มีทางเลือก ท่านพ่อบังคับให้ข้าไป อาจารย์ข้าก็ไม่ใช่มีบาดแผลไปทั้งตัวรึ เขาดื่มเยอะกว่าข้าเสียอีก ดูมีความสุขดี"

บทที่541

เฮ่อโยวเดินมาพร้อมกับอวี้เยี่ยนนางกำนัลคนสนิทของเฉินเสียน อวี้เยี่ยนนั้นถือตราประทับอยู่ในมือ

เฮ่อโยวกระแอ่มก่อนจะกล่าวว่า "ข้าก็เพิ่งจะทราบเรื่องว่าองค์จักรพรรดิต้องการเวลาส่วนตัวสักพัก จึงไม่สามารถเสด็จมาร่วมการเข้าเฝ้ายามเช้า"

เหล่าขุนนางต่างพูดเป็นเสียงเดียวกัน

"เพราะอะไรกัน?"

"

บทที่542

ซูเจ๋อจับใบหน้าของเธอ สางผมของเธอด้วยนิ้วมือของเขา และพูดเบา ๆ "ข้าบอกท่านแล้วว่าอันตราย ทำไมไม่ฟังกันเลย"

ยังไม่ทันที่เฉินเสียนจะตอบ เขาก้มศีรษะ จับที่ด้านหลังศีรษะของเธอ และจูบเธออย่างแรงที่สุด

ม้าวิ่งไปตลอดทาง และทั้งสองก็จูบกันอย่างแนบชิด จนกระทั่งต่อมา ม้าก็หยุดอยู่ข้างหน้า และดวงอ