บทที่537

องค์จักรพรรดินีมองลงไปตรงเลือดที่ไหลออกจากท้องของตัวเอง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่อาจจะเชื่อได้

จักรพรรดิกัดฟันกล่าวว่า "เจ้าในฐานะองค์จักรพรรดินี ไม่เพียงแต่ไม่รักษาวังหลัง แต่ยังเป็นผู้นำในการหลบหนี ข้ายังต้องการเจ้าจักรพรรดินีนี้เพื่ออะไร!?"

หลังจากที่กล่าวเสร็จเขาก็ชักดาบออกมา เลือดไ

บทที่538

ตั้งแต่เฉินเสียนหนีออกจากเมืองหลวง เฮ่อโยวก็อยู่เรือนรักษาอาการบาดเจ็บ และไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของราชสำนักอีก ตอนนี้จักรพรรดิเข้าตาจนแล้ว และเห็นเฮ่อโยวดูแลพ่อของเขา จะไม่หันหลังให้เขาเหมือนที่เคยเป็นมา ทันใดนั้นเขาก็รีบลุกขึ้นด้วยไฟอันชั่วร้ายและสีหน้าที่บ้าคลั่ง

จักรพรรดิแทบรอ

บทที่539

องค์หญิงที่แต่งงานแล้วทั้งหมด ได้แต่งงานกับข้าราชบริพารเพื่อไปเป็นภรรยา และเป็นแม่

เฉินเสียนกล่าวว่า "แต่งงานออกไปแล้ว ก็เป็นคนของสามี ปล่อยพวกนางไปเถอะ"

เฉินเสียนนั่งจนกระทั่งพระอาทิตย์ตกดิน แสงก็หายไป และคืนที่ดวงดาวโปรยปรายเต็มท้องฟ้า

เฉินเสียนรู้ว่า มีหลายสิ่งที่ตามมาที่กองพะเนินเ