บทที่521

ทันใดนั้นเฉินเสียนกล่าวว่า "ท่านจริงจังหรือ?"

ซูเจ๋อรักษารอยยิ้มที่ชวนให้คนขนลุกพอง "ท่านเห็นข้าเหมือนกำลังล้อเล่นอยู่หรือ?"

เฉินเสียน "แต่เมื่อครู่ท่านบอกว่าข้าเป็นองค์หญิง อนาคตเป็นจักรพรรดินี คุกเข่าเล่นตรงนั้นไม่ได้"

ซูเจ๋อกล่าว "ข้าพูดคำเกรงใจกับท่านสองประโยค ท่านก็เอาจริงเหรอ"

บทที่522

เห็นซูเจ๋อจากไป เฉินจึงคว้ามือของเขาไว้ด้วยจิตใต้สำนึก ถามอย่างระมัดระวังว่า "ซูเจ๋อ ท่านให้อภัยข้าแล้วใช่ไหม?"

ซูเจ๋อกล่าว "ข้าไม่ให้อภัยท่าน ไม่เท่ากับหาเรื่องทรมานตัวเองหรอกหรือ?"

เธอหลุบตาลง รีบกล่าวว่า "แล้ว……เหตุใดท่านไม่อยู่ต่อ?"

ซูเจ๋อหันกลับมาเห็นแววตาล่องลอยของเธอ หลังอาบน้ำ

บทที่523

จากนั้นแม่ทัพโฮ้วก็อ้างเรื่องค่ายทหารปลีกตัวออกไป ทำให้ซูเจ๋อมีโอกาสพาเฉินเสียนเที่ยวชมชัยภูมิให้เกิดความคุ้นเคย

เหลียนชิงโจวลำเลียงเสบียงอาหารมายังค่าย ก่อนจะมารวมตัวกับแม่ทัพโฮ้ว เมื่อเห็นใบหน้าแม่ทัพโฮ้วเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น หัวเราะถามว่า "ท่านแม่ทัพโฮ้ว อากาศไม่ได้ร้อนถึงขั้นเหงื่อชุ่ม