บทที่520

เฉินเสียนปลอมตัวอยู่ในค่ายทหารมานาน ตอนนี้ก็ได้เวลาโบกมืออำลาค่ายทหารแล้ว เมื่อเข้ามาในเมืองขุย ก็ควรที่จะจัดการกับตัวเองเสียหน่อย อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วค่อยนอนหลับสบายๆอย่างที่ควรจะเป็น

ก่อนที่เฉินเสียนจะมาถึง เหลียนชิงโจวที่ได้รับข่าวก่อนหน้านั้นแล้ว จึงได้จัดเตรียมหาที่พักในลานเล็ก

บทที่521

ทันใดนั้นเฉินเสียนกล่าวว่า "ท่านจริงจังหรือ?"

ซูเจ๋อรักษารอยยิ้มที่ชวนให้คนขนลุกพอง "ท่านเห็นข้าเหมือนกำลังล้อเล่นอยู่หรือ?"

เฉินเสียน "แต่เมื่อครู่ท่านบอกว่าข้าเป็นองค์หญิง อนาคตเป็นจักรพรรดินี คุกเข่าเล่นตรงนั้นไม่ได้"

ซูเจ๋อกล่าว "ข้าพูดคำเกรงใจกับท่านสองประโยค ท่านก็เอาจริงเหรอ"

บทที่522

เห็นซูเจ๋อจากไป เฉินจึงคว้ามือของเขาไว้ด้วยจิตใต้สำนึก ถามอย่างระมัดระวังว่า "ซูเจ๋อ ท่านให้อภัยข้าแล้วใช่ไหม?"

ซูเจ๋อกล่าว "ข้าไม่ให้อภัยท่าน ไม่เท่ากับหาเรื่องทรมานตัวเองหรอกหรือ?"

เธอหลุบตาลง รีบกล่าวว่า "แล้ว……เหตุใดท่านไม่อยู่ต่อ?"

ซูเจ๋อหันกลับมาเห็นแววตาล่องลอยของเธอ หลังอาบน้ำ