บทที่508

แม่น้ำหยางชุนเชื่อมต่อกับแม่น้ำหยุน หากได้เข้าสู่แม่น้ำหยุน หนทางก็ไม่มีอะไรมาขีดขวางได้ หากถูกสกัดกั้นก่อนจะเข้าสู่แม่น้ำหยุน นักท่องเที่ยวบนเรือเยอะก็น่าจะหลบหนีออกมาจากสายตาทุกคนได้

หลังจากนั้น เมื่อซูเจ๋อพูดจบ ทันใดนั้น วัตถุสีดำก็พุ่งตรงจากฝั่งตรงข้ามมาด้วยความเร็ว มันกระทบตัวเรือและ

บทที่509

นักดาบหลวงเหล่านั้นยังคงเชื่อมั่นว่าเขาทั้งสองคนยังอยู่บนเรือลำนั้น แต่ไม่รู้ว่าบนเรือลำนั้นมีพรรคพวกของเขาอยู่เท่าไหร่ และจะไม่ปล่อยให้คนบนเรือหลุดรอดจากสายตาไปได้แม้แต่คนเดียว และจะไม่ยอมให้เรือลำนี้แล่นออกไปยังแม่น้ำหยุนเพื่อหลบหนีได้อย่างเด็ดขาด

เสียงกรีดร้องจากดาดฟ้าของเรือ ถูกความกว

บทที่510

เฉินเสียนลืมตาขึ้นทันที เธอมองเห็นใบหน้าของเขาในระยะห่างแค่ไม่ถึงฝ่ามือ หัวใจเริ่มรู้สึกกระสับกระส่ายในอ้อมอกอันหนาวเหน็บ

น้ำหนักบนร่างกายของเธอทำให้เธอรู้สึกมีความสุขอย่างอธิบายไม่ถูก

ซูเจ๋อหลับตาที่เรียวยาวของเขา มองเธอราวกับดวงดาวที่เปล่งประกาย และกล่าวว่า "ใช้วิธีนี้ทำให้ข้าอบอุ่น แ