บทที่507

หลังจากผ่านบ้านเรือนหลายหลังมาแล้ว ค่ำคืนที่อยู่เบื้องหน้าช่างกว้างไกล หลังจากเข้ามาใกล้เฉินเสียนก็พบว่าเธอและซูเจ๋อมาถึงริมฝั่งแม่น้ำหยางชุนที่คุ้นเคย

แม่น้ำหยางชุนที่กว้างมากและเรือที่มีแสงจ้าจอดอยู่ในแม่น้ำ

เรือนี้ถูกจอดทิิ้งไว้ริมแม่น้ำหยางชุนเป็นเวลาแรมปี และจำนวนครั้งที่สามารถแล่น

บทที่508

แม่น้ำหยางชุนเชื่อมต่อกับแม่น้ำหยุน หากได้เข้าสู่แม่น้ำหยุน หนทางก็ไม่มีอะไรมาขีดขวางได้ หากถูกสกัดกั้นก่อนจะเข้าสู่แม่น้ำหยุน นักท่องเที่ยวบนเรือเยอะก็น่าจะหลบหนีออกมาจากสายตาทุกคนได้

หลังจากนั้น เมื่อซูเจ๋อพูดจบ ทันใดนั้น วัตถุสีดำก็พุ่งตรงจากฝั่งตรงข้ามมาด้วยความเร็ว มันกระทบตัวเรือและ

บทที่509

นักดาบหลวงเหล่านั้นยังคงเชื่อมั่นว่าเขาทั้งสองคนยังอยู่บนเรือลำนั้น แต่ไม่รู้ว่าบนเรือลำนั้นมีพรรคพวกของเขาอยู่เท่าไหร่ และจะไม่ปล่อยให้คนบนเรือหลุดรอดจากสายตาไปได้แม้แต่คนเดียว และจะไม่ยอมให้เรือลำนี้แล่นออกไปยังแม่น้ำหยุนเพื่อหลบหนีได้อย่างเด็ดขาด

เสียงกรีดร้องจากดาดฟ้าของเรือ ถูกความกว