บทที่487

เมื่อได้ยินอวี่เยี่ยนพูดข้างนอกว่านี้เป็นเวลาบ่ายโมงแล้ว เฉินเสียนถึงได้สงบอารมณ์ลง เสียงยังแหบแห้งอยู่เล็กน้อย และพูดว่า "อวี่เยี่ยน เข้ามาหน่อย"

เมื่ออวี่เยี่ยนได้ยินเฉินเสียนตื่นแล้ว นางก็รีบตัดน้ำร้อนเพื่อนำเข้าไปในห้องให้นางได้ล้างหน้า แต่ทันทีที่เงยหน้าขึ้น เห็นเฉินเสียนพยุงตัวจะลุก

บทที่488

เฉินเสียนจึงค่อย ๆ ขยับเท้าเดินเข้าไปในห้องเพื่อทำความคุ้นเคย ทั้งที่นางจำได้ชัดเจนว่า ก่อนหน้านั้นยังวิ่งลงจากเตียงไปพักผ้าพันพอให้ซูเจ๋อก็ยังไม่ร้ายแรงเช่นนี้ ทำไมตอนนี้ถึงได้เดินลำบากนัก…….

อวี่เยี่ยนที่อยู่ข้างหลังก็ได้ร้องเตือนขึ้นทันที "องค์หญิง ท่าเดินของท่าน…….. บ่าวพูดตามจริง มัน

บทที่489

ซูเจ๋อเดินเข้ามา คลี่ม้วนหนังกวางออกบนโต๊ะ และหยิบเข็มเงินที่จัดไว้อย่างเรียบร้อยด้วยนิ้วสีขาวใสของเขา

เข็มเงินวาววับช่วยให้นิ้วมือของเขาเด่นอย่างสวยงาม

ฉินหรูเหลียงนั่งถัดจากเขาและยกแขนเสื้อขึ้นเพื่อเผยให้เห็นแขนทั้งหมดของเขา รอยแผลเป็นที่ข้อมือยังดูโดดเด่น

เพื่อฝึกใช้มือทั้งคู่ และฟ