บทที่488

เฉินเสียนจึงค่อย ๆ ขยับเท้าเดินเข้าไปในห้องเพื่อทำความคุ้นเคย ทั้งที่นางจำได้ชัดเจนว่า ก่อนหน้านั้นยังวิ่งลงจากเตียงไปพักผ้าพันพอให้ซูเจ๋อก็ยังไม่ร้ายแรงเช่นนี้ ทำไมตอนนี้ถึงได้เดินลำบากนัก…….

อวี่เยี่ยนที่อยู่ข้างหลังก็ได้ร้องเตือนขึ้นทันที "องค์หญิง ท่าเดินของท่าน…….. บ่าวพูดตามจริง มัน

บทที่489

ซูเจ๋อเดินเข้ามา คลี่ม้วนหนังกวางออกบนโต๊ะ และหยิบเข็มเงินที่จัดไว้อย่างเรียบร้อยด้วยนิ้วสีขาวใสของเขา

เข็มเงินวาววับช่วยให้นิ้วมือของเขาเด่นอย่างสวยงาม

ฉินหรูเหลียงนั่งถัดจากเขาและยกแขนเสื้อขึ้นเพื่อเผยให้เห็นแขนทั้งหมดของเขา รอยแผลเป็นที่ข้อมือยังดูโดดเด่น

เพื่อฝึกใช้มือทั้งคู่ และฟ

บทที่490

ถึงแม้เย่ซือเฉินจะรู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ว่าไม่ได้ยอมรับในตัวเขา ทั้งยังไม่เคยเรียกเขามาก่อน

แน่นอว่าเขาเองก็ไม่เคยเรียกเย่ซือเฉินมาก่อน

ในสถานการณ์แบบนั้น ไม่ถือว่าเป็นการยอมรับเป็นพ่อลูก อีกทั้งเย่ซือเฉินก็ไม่ชอบเขา เกรงว่าเย่ซือเฉินไม่อยากยอมรับเขาที่เป็นลูกชายคนนี้

แต่ว่า ตอนที่ถังจื่อโม่ส