บทที่479

ช่วงสองสามวันมานี้ ผู้คนในวังหลังต่างพากันตื่นตระหนก ไม่ง่ายนักที่ทุกคนจะส่งเสียงร้องเป็นเสียงเดียวกัน คือต้องการให้ขับไล่เฉินเสียนออกจากพระตำหนักไท่เหอ

การอยู่หรือไปของเฉินเสียน ไม่ได้มีผลกระทบต่อองค์จักรพรรดินีเท่าไรนัก และเพราะเหตุนี้องค์จักรพรรดินีจึงต้องทำตามเสียงเรียกร้องของผู้คนส่ว

บทที่480

ถึงแม้แม่นมซุยจะไม่ได้อยู่ปรนนิบัติรับใช้เฉินเสียนบ่อยนัก และเฉินเสียนไม่ต้องการให้เธอมายุ่งเกี่ยวในชีวิตของเจ้าน่องน้อยแล้ว แต่แม่นมซุยนั้นรักเจ้าน่องน้อยมาก และบ่อยครั้งที่แอบดูเจ้าน่องน้อยอยู่ห่าง ๆ แต่อวี้เยี่ยนและเสี่ยวเฮอก็ไม่พูดออกมา เฉินเสียนก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น

ตอนนี้แม่นมซุยกำล

บทที่481

เฉินเสียนยืนมองอวี้เยี่ยนที่กำลังหยิบผ้านวมออกมาจากกล่องหีบ และปูลงบนเตียง และอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาว่า "เอ้อร์เหนียงช่างรอบคอบและใส่ใจนัก"

ไม่แปลกที่ตอนเดินขึ้นเขามา องครักษ์ลากกล่องหีบมาด้วยความยกลำบากแสนเข็ญ ที่แท้เป็นเพราะของในกล่องหีบที่อัดแน่นนี้นี่เอง แทบไม่มีแม้แต่ช่องว่างสักนิดเ