ตอน 480
หงส์พันปี
บทที่480
ถึงแม้แม่นมซุยจะไม่ได้อยู่ปรนนิบัติรับใช้เฉินเสียนบ่อยนัก และเฉินเสียนไม่ต้องการให้เธอมายุ่งเกี่ยวในชีวิตของเจ้าน่องน้อยแล้ว แต่แม่นมซุยนั้นรักเจ้าน่องน้อยมาก และบ่อยครั้งที่แอบดูเจ้าน่องน้อยอยู่ห่าง ๆ แต่อวี้เยี่ยนและเสี่ยวเฮอก็ไม่พูดออกมา เฉินเสียนก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
ตอนนี้แม่นมซุยกำล
ตอน 481
บทที่481
เฉินเสียนยืนมองอวี้เยี่ยนที่กำลังหยิบผ้านวมออกมาจากกล่องหีบ และปูลงบนเตียง และอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาว่า "เอ้อร์เหนียงช่างรอบคอบและใส่ใจนัก"
ไม่แปลกที่ตอนเดินขึ้นเขามา องครักษ์ลากกล่องหีบมาด้วยความยกลำบากแสนเข็ญ ที่แท้เป็นเพราะของในกล่องหีบที่อัดแน่นนี้นี่เอง แทบไม่มีแม้แต่ช่องว่างสักนิดเ
ตอน 482
บทที่482
บนเตาไฟยังต้มน้ำร้อนเอาไว้ ซึ่งอวี้เยี่ยนจะนำมาให้เฉินเสียนใช้ล้างหน้า นางกล่าวว่า “เพิ่งจะหยุดไปได้แค่สองวัน ลมกับหิมะก็พัดมาอีกแล้ว ดูทรงแล้วไม่รู้เลยนะเพคะว่าจะหยุดเมื่อไหร่”
เฉินเสียนหยิบหนังสือที่อยู่ข้างเตียงขึ้นมาและพูดว่า “เจ้ารีบกลับไปนอนเถอะ ตอนกลางคืนอากาศหนาว ห่มผ้าให้มิดชิดหน