บทที่478

ส่วนสมเด็จพระราชชนนีนั้น เมื่อพระองค์กลับไปถึงพระตำหนักของพระองค์เองก็รู้สึกกระสับกระส่าย และได้สอบถามนางกำนัลคนสนิท "ที่มหาปุโรหิตพูดไป หมายความว่าอย่างไรหรือ?"

นางกำนัลคิดและกล่าวตอบสมเด็จพระราชชนนี "หรือที่มหาปุโรหิตอ้างถึงสิ่งดุร้าย จะหมายถึงองค์หญิงจิ้งเสียนเพคะ? จะพูดไป เมื่อก่อนตอน

บทที่479

ช่วงสองสามวันมานี้ ผู้คนในวังหลังต่างพากันตื่นตระหนก ไม่ง่ายนักที่ทุกคนจะส่งเสียงร้องเป็นเสียงเดียวกัน คือต้องการให้ขับไล่เฉินเสียนออกจากพระตำหนักไท่เหอ

การอยู่หรือไปของเฉินเสียน ไม่ได้มีผลกระทบต่อองค์จักรพรรดินีเท่าไรนัก และเพราะเหตุนี้องค์จักรพรรดินีจึงต้องทำตามเสียงเรียกร้องของผู้คนส่ว

บทที่480

ถึงแม้แม่นมซุยจะไม่ได้อยู่ปรนนิบัติรับใช้เฉินเสียนบ่อยนัก และเฉินเสียนไม่ต้องการให้เธอมายุ่งเกี่ยวในชีวิตของเจ้าน่องน้อยแล้ว แต่แม่นมซุยนั้นรักเจ้าน่องน้อยมาก และบ่อยครั้งที่แอบดูเจ้าน่องน้อยอยู่ห่าง ๆ แต่อวี้เยี่ยนและเสี่ยวเฮอก็ไม่พูดออกมา เฉินเสียนก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น

ตอนนี้แม่นมซุยกำล