ตอนที่ 36 ข้าจะทำให้เจ้าตายอย่างอนาถ

ต้นหลิวและมวลดอกไม้บานสะพรั่งในจวนแม่ทัพ อากาศแจ่มใส บรรยากาศทุกอย่างดูเงียบสงบ

เพียงชั่วพริบตา เช้าวันใหม่ก็ใกล้จะผ่านพ้นไป จวนถึงเวลาเที่ยงแล้ว เฉินเสียนมองดูดวงอาทิตย์นอกหน้าต่าง

อวี้เยี่ยนยังไม่กลับมา

แม่บ้านจ้าวนำยาหม้อมาให้และช่วยพูดให้สบายใจ “องค์หญิ

ตอนที่ 37 แม่ไก่อ่อน เมื่อครู่นี้ยังจองหองอยู่เลยไม่ใช่หรือ

หัวใจของเซียงซั่นตกลงไปที่ตาตุ่ม ทันใดนั้นเฉินเสียนก็คว้าข้อมือของนางไว้

ดวงตาของเฉินเสียนจมลึก เธอออกแรงบิดข้อมือเซียงซั่นจนนางกรีดร้องอย่างน่าสมเพช ใบหน้าของนางเปลี่ยนเป็นขาวซีด เหงื่อกาฬแตกพลั่ก

ใบหน้าของหลิ่วเหมยอู่ซีดเผือด นางสูดลม

ตอนที่ 38 การพิจารณาของผู้บังคับบัญชา

แม่บ้านจ้าวไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นและตกใจจนพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง จากนั้นทั้งสามคนจึงกลับไปที่สวนสระวสันตฤดู

เมื่อเดินผ่านจากห้องยามาถึงลานด้านหน้าเฉินเสียนก็เห็นพ่อบ้านเดินผ่านมาพอดี เธอหยุดและเรียกพ่อบ้านไว้ “ไม่กี่วันก่อนข้าได้ยินมาว่ามีปลิงอยู่ที่สระหลังบ้า