ตอนที่ 37 แม่ไก่อ่อน เมื่อครู่นี้ยังจองหองอยู่เลยไม่ใช่หรือ

หัวใจของเซียงซั่นตกลงไปที่ตาตุ่ม ทันใดนั้นเฉินเสียนก็คว้าข้อมือของนางไว้

ดวงตาของเฉินเสียนจมลึก เธอออกแรงบิดข้อมือเซียงซั่นจนนางกรีดร้องอย่างน่าสมเพช ใบหน้าของนางเปลี่ยนเป็นขาวซีด เหงื่อกาฬแตกพลั่ก

ใบหน้าของหลิ่วเหมยอู่ซีดเผือด นางสูดลม

ตอนที่ 38 การพิจารณาของผู้บังคับบัญชา

แม่บ้านจ้าวไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นและตกใจจนพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง จากนั้นทั้งสามคนจึงกลับไปที่สวนสระวสันตฤดู

เมื่อเดินผ่านจากห้องยามาถึงลานด้านหน้าเฉินเสียนก็เห็นพ่อบ้านเดินผ่านมาพอดี เธอหยุดและเรียกพ่อบ้านไว้ “ไม่กี่วันก่อนข้าได้ยินมาว่ามีปลิงอยู่ที่สระหลังบ้า

ตอนที่ 39 ทำให้นางคุกเข่า

พ่อบ้านถอดถอนใจและกล่าวว่า “แม่บ้านจ้าว นี่เป็นคำสั่งของท่านแม่ทัพ เราขัดคำสั่งไม่ได้ ไปเชิญองค์หญิงออกมาเดี๋ยวนี้เถอะ ไม่อย่างนั้นข้าคงต้องให้คนเข้าไปเชิญองค์หญิงออกมา”

แม่บ้านจ้าวกระสับกระส่าย ดูเหมือนว่าถึงอย่างไรวันนี้ก็คงหลบไม่พ้นอยู่ดี องค์หญิงก็ทำตัวแปลกๆ ทำไมจึงไม