บทที่ 35

ตอนที่ 35 เหลวไหลขึ้นทุกวัน

แต่ฉินหรูเหลียงจะมาที่สวนสระวสันตฤดูทำไมหากไม่มีธุระสำคัญ

หลังจากที่หลิ่วเหมยอู่กลับไป นางก็เฝ้ารอฉินหรูเหลียงอย่างกระวนกระวายใจตลอดทั้งบ่าย

ในที่สุดฉินหรูเหลียงก็กลับมา เมื่อมาถึงเขาก็เข้าไปหานางในเรือนทันที

หลิ่วเหมยอู่ช่วยถอดเสื้อคลุมให้เขาอย่างคล่องแคล

บทที่ 36

ตอนที่ 36 ข้าจะทำให้เจ้าตายอย่างอนาถ

ต้นหลิวและมวลดอกไม้บานสะพรั่งในจวนแม่ทัพ อากาศแจ่มใส บรรยากาศทุกอย่างดูเงียบสงบ

เพียงชั่วพริบตา เช้าวันใหม่ก็ใกล้จะผ่านพ้นไป จวนถึงเวลาเที่ยงแล้ว เฉินเสียนมองดูดวงอาทิตย์นอกหน้าต่าง

อวี้เยี่ยนยังไม่กลับมา

แม่บ้านจ้าวนำยาหม้อมาให้และช่วยพูดให้สบายใ

บทที่ 37

ตอนที่ 37 แม่ไก่อ่อน เมื่อครู่นี้ยังจองหองอยู่เลยไม่ใช่หรือ

หัวใจของเซียงซั่นตกลงไปที่ตาตุ่ม ทันใดนั้นเฉินเสียนก็คว้าข้อมือของนางไว้

ดวงตาของเฉินเสียนจมลึก เธอออกแรงบิดข้อมือเซียงซั่นจนนางกรีดร้องอย่างน่าสมเพช ใบหน้าของนางเปลี่ยนเป็นขาวซีด เหงื่อกาฬแตกพลั่ก

ใบหน้าของหลิ่วเหมยอู่ซีดเผือ