ตอนที่ 47 เคารพผู้อาวุโสและรักเมตตาเด็ก?

เวลานี้ไหล่ของนางถูกมือแห้งเหี่ยวตบเบาๆ จากนั้นเห็นเจ้าของมือที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นเดินตรงไปข้างหน้า ใบหน้าของเขานิ่งสงบดุจน้ำ นัยน์ตากลับมีอารมณ์ที่ต่างออกไป

อากาศวันนี้ท้องฟ้ามืดครึ้ม แม้ว่าไม่มีวี่แววว่าฝนจะตก แต่ทว่ามีลมเย็นๆพัดผ่านมา ดั่งมีดเล่มเล็กกร

ตอนที่ 48 หาคนที่ตลาดมืด

เรื่องกินข้าวจบลง หลานเยาเยารู้ว่าชายชราผมขาวนามสกุลคือเย่นและก็บอกนางเพียงแค่สกุลเย่นเท่านั้น

ทว่าหลานเยาเยาก็ไม่ได้ใส่ใจ นางไม่ได้เรียกเขาว่าปู่ แต่เรียกว่าไอ้แก่เย่น

เพราะแบบนี้ไอ้แก่เย่นโกรธจนลมพ่นจมูก แต่ก็ทำอะไรนางไม่ได้ ทำได้เพียงหน้ามุ่ยหันหน้าไปทางอื่น ราวกับว่าไม่อ

ตอนที่ 49 องครักษ์จวนแม่ทัพ

“ทำไม ข้าไม่ตาย เจ้าไม่ดีใจ? อีกยัง หยุดเรียกข้าคุณหนูหกเสียที”

นางไม่ใช่คนของจวนแม่ทัพอีกต่อไป และตัดขาดความสัมพันธ์พ่อลูกกับหลานเฉินมู๋ ยังเรียกนางคุณหนูหกมันรู้สึกแสบหูแปลกๆ

คนคนนี้ ทำงานรวดเร็วฉับไวดี แค่คำพูดคำจาไม่น่าฟังไปหน่อย

“ได้เลย งั้นก็ไม่เรียกคุณหนูหกแล้ว เรี