บทที่ 33

ตอนที่ 33 ใจดีเกินเหตุ

ในเวลานั้นเอง นัยน์ตาของชายชราผมขาวก็ปรากฏประกายสว่างไสวขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความงงงวย

"เหตุใดเจ้าถึงช่วยข้า?"

หลานเยาเยามองเขาอย่างหมดเรี่ยวแรงและเอ่ยเสียงเบา

"อย่างไรเสีย หลังจากข้าช่วยท่านแล้ว ท่านก็เป็นหนี้ข้าห้าร้อยนี่… โอ้ะ ไม่ไม่ไม่ เป็นหนึ่งพันตำลึงต่างห

บทที่ 34

ตอนที่ 34: วิ่งหนี

หลังจากออกมาบนสนามหญ้า ชายชราผมขาวไม่มีเวลามาตื่นเต้นแต่อย่างใด ดวงตาของเขาบอดไปชั่วขณะ เนื่องจากแสงอาทิตย์ยามกลางวันนั้นรุนแรงจนเกินไป จึงได้แต่รีบพาเขาออกไป

พวกเขาออกไปได้ไม่นาน ในคุกมืดก็ปรากฏเงาร่างสองร่างขึ้น เย่แจ๋หยิ่งผู้สวมชุดคลุมสีดำขาวปรากฏขึ้นยังด้านในสุดของห้

บทที่ 35

ตอนที่ 35: รับผิดชอบ

จวนอ๋องเย่ ภายในห้องหนังสือ

เย่แจ๋หยิ่งกำลังเอนกายพิงอยู่กับตั่งเก้าอี้ภายในห้อง ในมือถือหนังสือไว้เล่มหนึ่ง นิ้วเรียวยาวค่อยๆพลิกหน้าหนังสือเบาๆ ท่าทางกำลังดื่มด่ำ เขาไม่แม้แต่จะยกเปลือกตาขึ้น

องครักษ์เงาเข้ามาคุกเข่าลงบนพื้น และรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทุกประโยคในวั