บทที่ 34

ตอนที่ 34: วิ่งหนี

หลังจากออกมาบนสนามหญ้า ชายชราผมขาวไม่มีเวลามาตื่นเต้นแต่อย่างใด ดวงตาของเขาบอดไปชั่วขณะ เนื่องจากแสงอาทิตย์ยามกลางวันนั้นรุนแรงจนเกินไป จึงได้แต่รีบพาเขาออกไป

พวกเขาออกไปได้ไม่นาน ในคุกมืดก็ปรากฏเงาร่างสองร่างขึ้น เย่แจ๋หยิ่งผู้สวมชุดคลุมสีดำขาวปรากฏขึ้นยังด้านในสุดของห้

บทที่ 35

ตอนที่ 35: รับผิดชอบ

จวนอ๋องเย่ ภายในห้องหนังสือ

เย่แจ๋หยิ่งกำลังเอนกายพิงอยู่กับตั่งเก้าอี้ภายในห้อง ในมือถือหนังสือไว้เล่มหนึ่ง นิ้วเรียวยาวค่อยๆพลิกหน้าหนังสือเบาๆ ท่าทางกำลังดื่มด่ำ เขาไม่แม้แต่จะยกเปลือกตาขึ้น

องครักษ์เงาเข้ามาคุกเข่าลงบนพื้น และรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทุกประโยคในวั

บทที่ 36

ตอนที่ 36:ไม่แต่งไม่ได้?

คำพูดนี้เอ่ยได้อย่างมีเหตุผลชัดเจนยิ่งนี่!

อย่างไรก็ตาม นับจากที่เขาฟังแล้วเข้าใจ นอกเสียจากหลานเยาเยา ผู้หญิงทุกคนที่เขาพูดล้วนถึงถูกปฏิเสธโดยท่านอ๋องทันที

ดูเหมือนว่ามีเพียงหลานเยาเยาเท่านั้นที่ท่านอ๋องมีข้อสงสัยเพิ่มเติม…

อีกทั้งเขาก็นึกถึงผู้หญิงคนอื่นไม่ออกแล