ตอนที่ 32 คุกมืดใต้ดิน

เมื่อเห็นใบหน้าด้านหน้าของคนผู้นั้น ดวงตาของหลานเยาเยาก็เข้มขึ้นมา

คนผู้นี้หากไม่ใช่หลานเฉินมู๋แล้วยังจะเป็นใครได้อีก?

เฮอะ!

ย่ำรองเท้าจนเหล็กสึกไม่พบพาน ยามได้มากลับไม่เสียเวลา เดิมนางคิดอยู่ว่าคงต้องเสียเวลาไปหา คิดไม่ถึงเลยว่ากลับมาเจอเข้าที่นี่

มองดูใบหน้าของเขาที่มืดสนิทแ

ตอนที่ 33 ใจดีเกินเหตุ

ในเวลานั้นเอง นัยน์ตาของชายชราผมขาวก็ปรากฏประกายสว่างไสวขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความงงงวย

"เหตุใดเจ้าถึงช่วยข้า?"

หลานเยาเยามองเขาอย่างหมดเรี่ยวแรงและเอ่ยเสียงเบา

"อย่างไรเสีย หลังจากข้าช่วยท่านแล้ว ท่านก็เป็นหนี้ข้าห้าร้อยนี่… โอ้ะ ไม่ไม่ไม่ เป็นหนึ่งพันตำลึงต่างหาก ตอนนี้ไ

ตอนที่ 34: วิ่งหนี

หลังจากออกมาบนสนามหญ้า ชายชราผมขาวไม่มีเวลามาตื่นเต้นแต่อย่างใด ดวงตาของเขาบอดไปชั่วขณะ เนื่องจากแสงอาทิตย์ยามกลางวันนั้นรุนแรงจนเกินไป จึงได้แต่รีบพาเขาออกไป

พวกเขาออกไปได้ไม่นาน ในคุกมืดก็ปรากฏเงาร่างสองร่างขึ้น เย่แจ๋หยิ่งผู้สวมชุดคลุมสีดำขาวปรากฏขึ้นยังด้านในสุดของห้องขัง มองด