ตอน 8
นาร้าย
บทที่ 8
: รังดา
“ผมสังหรณ์ใจแปลก ๆ ยังไงไม่รู้”
อรรยืนลูบแขนรออยู่ด้านหลัง หาวหวอด ขณะดานูไขกุญแจเปิดประตูพลางเอ่ย
“ผมอยากไปดูที่เกิดเหตุ”
อรรสร่างจากความง่วงงุนทันที “จะบ้าเหรอคุณ ป่านนี้ตำรวจกั้นสถานที่เกิดเหตุเอาไว้หมดแล้ว จะเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้าได้ยังไง”
“แล้วที่ว่าสังหรณ์ใจเมื่อกี้หมายความว่าย
ตอน 9
บทที่ 9
: เชือดเฉือน
เกรัซขึ้นชื่อว่าเป็นคนจอมจ้ำจี้จ้ำไช
เธออยู่ในห้องทำงานตามลำพัง กำลังใช้ส้อมแบ่งปลาเนื้อขาวนึ่งใส่ปาก ข้างกันมีผักลวกเหี่ยวเฉาสีเขียวอมเทา ดูแล้วไม่ชวนให้เจริญอาหารในฐานะมื้อแรกของวันสักเท่าไร
ด้วยความที่เกรัซใส่ใจกับอาหารทุกคำที่ผ่านเข้าปาก ทั้งยังเฝ้าสังเกตน้ำหนักตัวด้วยความ
ตอน 10
บทที่ 10
: โรงละคร
หญ้ารกเหี่ยวเหลืองของปีก่อนยังคงหลงเหลือตามสองข้างทาง หญ้าใหม่เขียวชอุ่มหลังฝนของปีนี้งอกแซมไม่สูงนัก พวกมันพลิ้วไหวสลับสีเป็นแพทุกครั้งที่สายลมโชยมา สร้างภาพอุ่นใจสบายตาขึ้นมาได้บ้าง
อากาเปฮากิมยืนกอดอก ละสายตาจากด้านนอก หรี่ตามองเรือนพักขนาดย่อมริมป่าหมู่บ้านหัตถกรรมกำลังถูกตำ