ตอน 7
นาร้าย
บทที่ 7 : เพนกวิน
ตรงข้ามโต๊ะยาวมีโต๊ะขนาดกะทัดรัดตัวหนึ่ง ข้างจอคอมพิวเตอร์มีกระถางไม้ประดับ เหนือขึ้นไปเป็นตะแกรงสกัวดิสติดบนกำแพง มีโปสการ์ดเสียบอยู่ประปราย และภาพวาดนกพิราบขาวตัวอวบอ้วนตัดพื้นดำในกรอบน่ารัก
“จัดออฟฟิศได้น่ารักจริง ๆ”
ภาพที่เห็นทำให้อรรคลายอารมณ์ห่อเหี่ยวลงไปได้อักโข
“ยูมาเที่ยวบ
ตอน 8
บทที่ 8 : รังดา
“ผมสังหรณ์ใจแปลก ๆ ยังไงไม่รู้”
อรรยืนลูบแขนรออยู่ด้านหลัง หาวหวอด ขณะดานูไขกุญแจเปิดประตูพลางเอ่ย
“ผมอยากไปดูที่เกิดเหตุ”
อรรสร่างจากความง่วงงุนทันที “จะบ้าเหรอคุณ ป่านนี้ตำรวจกั้นสถานที่เกิดเหตุเอาไว้หมดแล้ว จะเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้าได้ยังไง”
“แล้วที่ว่าสังหรณ์ใจเมื่อกี้หมายความว่ายัง
ตอน 9
บทที่ 9 : เชือดเฉือน
เกรัซขึ้นชื่อว่าเป็นคนจอมจ้ำจี้จ้ำไช
เธออยู่ในห้องทำงานตามลำพัง กำลังใช้ส้อมแบ่งปลาเนื้อขาวนึ่งใส่ปาก ข้างกันมีผักลวกเหี่ยวเฉาสีเขียวอมเทา ดูแล้วไม่ชวนให้เจริญอาหารในฐานะมื้อแรกของวันสักเท่าไร
ด้วยความที่เกรัซใส่ใจกับอาหารทุกคำที่ผ่านเข้าปาก ทั้งยังเฝ้าสังเกตน้ำหนักตัวด้วยความเป