ตอน 6
นาร้าย
บทที่ 6
: ราวณะ
รัตติกาลถูกแต่งแต้มด้วยเฉดหนักทึบ
กระจกหน้าต่างเบื้องหน้ายังคงเย็นจัด ด้านนอกมีแต่ความมืดและเงียบเชียบ เงื้อมเขาปรากฏเป็นเงาตะคุ่มเลือนราง ผืนฟ้าเบื้องบนมีดวงดาวทอประกายกระจายตัวเป็นจุดเล็กจ้อยดูเงียบเหงา
วันนี้เบลุตยังไม่ยอมกลับบ้านแม้เลยสองทุ่มไปนานมากแล้ว
ผู้จัดการทั่วไปของมาจาล
ตอน 7
บทที่ 7
: เพนกวิน
ตรงข้ามโต๊ะยาวมีโต๊ะขนาดกะทัดรัดตัวหนึ่ง ข้างจอคอมพิวเตอร์มีกระถางไม้ประดับ เหนือขึ้นไปเป็นตะแกรงสกัวดิสติดบนกำแพง มีโปสการ์ดเสียบอยู่ประปราย และภาพวาดนกพิราบขาวตัวอวบอ้วนตัดพื้นดำในกรอบน่ารัก
“จัดออฟฟิศได้น่ารักจริง ๆ”
ภาพที่เห็นทำให้อรรคลายอารมณ์ห่อเหี่ยวลงไปได้อักโข
“ยูมาเที่ย
ตอน 8
บทที่ 8
: รังดา
“ผมสังหรณ์ใจแปลก ๆ ยังไงไม่รู้”
อรรยืนลูบแขนรออยู่ด้านหลัง หาวหวอด ขณะดานูไขกุญแจเปิดประตูพลางเอ่ย
“ผมอยากไปดูที่เกิดเหตุ”
อรรสร่างจากความง่วงงุนทันที “จะบ้าเหรอคุณ ป่านนี้ตำรวจกั้นสถานที่เกิดเหตุเอาไว้หมดแล้ว จะเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้าได้ยังไง”
“แล้วที่ว่าสังหรณ์ใจเมื่อกี้หมายความว่าย