ตอน 11
นาร้าย
บทที่ 11 : อีนู
อรรรับแผ่นหนังจากดานูมาดู เขาลูบตัวอักษรบนแผ่นหนังพลางนึกถึงนิทรรศการหนังใหญ่วัดขนอนที่เคยจัดในมหาวิทยาลัย
“รอยแบบนี้ เป็นการเขียนลายลงในผืนหนัง สมัยโบราณช่างจะเอาเขม่าก้นหม้อกาบมะพร้าวเผาละลายกับน้ำข้าว ทาผืนหนังให้ทั่ว แล้วใช้ลูกสะบ้าขัดจนหนังลื่นเป็นมัน”
“จนหนังเป็นสีดำเหรอ” ดานูถ
ตอน 12
บทที่ 12 : ตัมปัน
“แผนกเราเป็นจุดแรกที่ต้องสร้างความประทับใจให้แก่ผู้เข้าพักและบุคคลภายนอก และเสมือนเป็นจุดอำลา จึงจำเป็นต้องตรึงใจผู้เข้าพักให้ได้ก่อนออกจากโรงแรมไป เพราะความประทับใจครั้งสุดท้ายถือว่าสำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่าตอนแรกพบ”
ชายหนุ่มเดินอ้อมพุ่มเฮลิโคเนียพันธุ์สร้อยกัทลีที่ขนาบสองข้างเคาน์เตอ
ตอน 13
บทที่ 13 : อีกา
ตุลาคมปีที่ผ่านมา
เสื้อกันฝนเสียดสีสวบสาบ อากาศชื้น ๆ พัดวูบจากผืนป่า พากลิ่นเหม็นอับ กลิ่นรา และหินชื้นแฉะ
สายลมเย็นเปียกชื้นจากลมตะวันตกเฉียงใต้กระทุ้งทึ้งแจ็กเกตแบบเดินป่าใต้เสื้อกันฝนของมันขณะเดินผ่านหน้าบันไดวัดฮินดู ปูรา เล็มปูยัง ลูฮูร์ กว่าพันเจ็ดร้อยขั้นทอดยาวขึ้นไปตามลาดเขา