บทที่ 68 ฆ่าคนดีเพื่อสร้างผลงาน

รุ่งขึ้นในยามเช้าตรู่ เมื่อผู้อพยพทั้งแปดพันคนกำลังเตรียมตัวออกเดินทาง ก็ถูกขุนพันเหยาเรียกให้หยุดด้วยการตีฆ้อง

ขุนพันเหยาเคยรับราชการทหารในกองบัญชาการทหารมาก่อน เคยมีทหารร้อยนายอยู่ใต้บังคับบัญชา จึงพอเข้าใจวิธีการของทางการอยู่บ้าง

เมื่ออ้าเอ้อร์และคนอื่นๆ มาหาเขา

บทที่ 69 ขโมยไก่ไม่สำเร็จยังเสียข้าวสารไปด้วย

ทหารรักษาการณ์สองพันนายกลัวแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะสวมเกราะ ขี่ม้าศึก และถืออาวุธ

แต่พวกเขากลัวจริงๆ กลัวว่าลูกธนูพิษจะพุ่งเข้าหว่างคิ้ว พรากชีวิตพวกเขาไป

แต่สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ไม่ใช่แค่ลูกธนูพิษหนึ่งดอกที่ซ่งจิ่นใช้สังหารแม่ทัพ แต่เป็นห่าธนูนับไม่ถ้วนที่พุ

บทที่ 70 ขอเป็นศิษย์เรียนวิชาแพทย์

ชาวบ้านแปดพันคนเร่งรีบเดินทางติดต่อกันสิบวัน

ในที่สุดก็ออกจากเมืองหย่งอันอย่างสมบูรณ์ เข้าสู่ดินแดนใหม่คือเมืองรุ่ยอัน

และในเวลาเที่ยงวัน ชาวบ้านเห็นแม่น้ำตื้นกว้างสิบกว่าเมตรที่เต็มไปด้วยหญ้าน้ำทอดขวางอยู่เบื้องหน้า

ชาวบ้านที่เดินนำหน้าเมื่อเห็นแม่น้ำตื้น ตื่นเต