บทที่ 69 ขโมยไก่ไม่สำเร็จยังเสียข้าวสารไปด้วย

ทหารรักษาการณ์สองพันนายกลัวแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะสวมเกราะ ขี่ม้าศึก และถืออาวุธ

แต่พวกเขากลัวจริงๆ กลัวว่าลูกธนูพิษจะพุ่งเข้าหว่างคิ้ว พรากชีวิตพวกเขาไป

แต่สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ไม่ใช่แค่ลูกธนูพิษหนึ่งดอกที่ซ่งจิ่นใช้สังหารแม่ทัพ แต่เป็นห่าธนูนับไม่ถ้วนที่พุ

บทที่ 70 ขอเป็นศิษย์เรียนวิชาแพทย์

ชาวบ้านแปดพันคนเร่งรีบเดินทางติดต่อกันสิบวัน

ในที่สุดก็ออกจากเมืองหย่งอันอย่างสมบูรณ์ เข้าสู่ดินแดนใหม่คือเมืองรุ่ยอัน

และในเวลาเที่ยงวัน ชาวบ้านเห็นแม่น้ำตื้นกว้างสิบกว่าเมตรที่เต็มไปด้วยหญ้าน้ำทอดขวางอยู่เบื้องหน้า

ชาวบ้านที่เดินนำหน้าเมื่อเห็นแม่น้ำตื้น ตื่นเต

บทที่ 71 ชีวิตบางเบา ใช้แล้วย่อมสิ้นอายุขัย

เสิ่นอวี้เห็นซ่งจิ่นจ้องเจ้าด้วยสีหน้าตกตะลึง คิดว่าซ่งจิ่นไม่เต็มใจรับเจ้าเป็นศิษย์

เจ้าถึงกับคิดว่าซ่งจิ่นกลัวเจ้าจะเรียนวิชาแพทย์แล้วแย่งความรุ่งโรจน์กลับไป

เจ้าจึงลองถามอีกครั้ง: "พี่จิ่น ข้าจริงจังกับการขอเป็นศิษย์นะ! พี่จิ่นยินดีรับข้าเป็นศิษย์ไหมค