บทที่ 15

"ซินเอ๋อ! มือลูกเปื้อนอะไร!"

เมื่อข้ากลับถึงห้อง ข้างในสว่างไสวด้วยเทียน เสียงกรีดร้องของแม่ดึงข้ากลับสู่ความเป็นจริง ก้มหน้ามองตกใจ สองมือของข้าเปื้อนสีแดงจี๊ดเต็มไปหมด ถูกน้ำฝนเจือจางจนหยดลงบนหน้ารองเท้าปริบๆ เหมือนเลือดจริงๆ

"สี สีแดงค่ะ"

"ลูกทำแม่ตกใจตายอยู่แล้ว!"

แม่ตบหลังของข้าน

บทที่ 16

ช่วงนี้ข้าไม่มีแรง ทุกวันถูกเรื่องกวนใจพันอยู่จนปวดหัว แต่พอดีจ้าวเค่อกลับบ้านแม่พอดี

ข้ากับเจ้าไม่ถูกกันมาตลอด ตอนแรกคิดว่าสองสามวันนี้จะหลบหน่อยเพื่อไม่ต้องทะเลาะ แต่พอเจ้าถูกแห่หามกลับมายังคฤหาสน์จ้าว ข้าเกือบจำเจ้าไม่ได้เลย

เจ้าผอมลงมาก แต่ท้องโตขึ้นมาก ได้ยินคนแก่ข้างๆ เจ้าบอกว่าท้

บทที่ 17

คืนนั้น ข้ากับจ้าวเคอนั่งร้องไห้กันในศาลา

เราไม่ได้พูดถึงเรื่องไม่ดีที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้มากนัก พูดแต่เรื่องสมัยเด็กๆ ทั้งนั้น แต่ไม่รู้ทำไมก็ร้องไห้ไม่หยุด

ทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ ข้าเช็ดน้ำตาแล้วยิ้มกว้างมองจ้าวเคอ

เจ้าตอนเด็กๆ ใส่ชุดสีแดงก็สวยมาก เพราะเจ้าใส่สีแดงเชอร์รี่สวย ข้าถ