บทที่ 501 บางครั้งพี่ชายก็โดนหลอกเหมือนกันนะ

“เกิดอะไรขึ้น? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”

นรมนรีบเดินเข้าไป

กานต์กลับทำท่ามีชัยใส่กิจจาอยู่ด้านหลังนรมน

เมื่อนรมนเดินมาถึงกิจจาก็ลืมตา

“หม่ามี้”

“บาดเจ็บตรงไหนไหม?”

นรมนสงสารเด็กคนนี้อย่างมาก

กิจจาส่ายหน้า “ผมดีขึ้น

บทที่ 502 บางทีทั้งหมดนี่อาจเป็นเพียงการคาดการณ์ของเรา

กิจจารู้สึกไม่ค่อยสบายใจ อดไม่ได้ที่จะเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

กานต์จับเขาไว้แล้วถามขึ้น “นายจะไปทำไม?”

กิจจาถึงได้สติกลับมา

“เปล่า”

เขายิ้ม ไม่ได้พูดว่าเห็นตรินท์ออกมา แต่ในใจมีความสงสัยเพิ่มขึ้น

แด๊ดดี้ออกไปข้าง

บทที่ 503 พวกเขาเกือบถูกจับได้แล้ว

นรมนก็ไม่เข้าใจปัญหานี้เช่นกัน ไม่คิดมันแล้ว

“เรื่องนี้ค่อยๆ โผล่ออกมา คุณเพิ่งกลับมา อย่าไปคิดมากเลย ตอนนี้เห็นคุณซีดเซียวแบบนี้ เราพักผ่อนกันดีกว่า พรุ่งนี้รอให้จิตใจแจ่มใส เราค่อยมาสืบเรื่องพวกนี้กันต่อ”

นรมนปลอบบุริศร์

แต่นี่ยังไม่ถึงสองทุ่