บทที่ 500 ผู้ชายดีๆก็ควรเป็นทหารกันทั้งนั้น

ความจริงแล้วกิจจาหลับไม่ค่อยสนิท

หลายวันมานี้เขาต้องแบกรับทุกอย่าง จึงทำให้เขาไม่สามารถหลับได้อย่างสนิท

หลังจากที่นรมนออกไปไม่นาน กิจจาก็ตื่นขึ้นมา แล้วคิดจะลงจากเตียงในทันที แต่เมื่อเห็นว่ากานต์นั่งอยู่ข้างๆเตียง จึงชะงักไปชั่วขณะ

บทที่ 501 บางครั้งพี่ชายก็โดนหลอกเหมือนกันนะ

“เกิดอะไรขึ้น? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”

นรมนรีบเดินเข้าไป

กานต์กลับทำท่ามีชัยใส่กิจจาอยู่ด้านหลังนรมน

เมื่อนรมนเดินมาถึงกิจจาก็ลืมตา

“หม่ามี้”

“บาดเจ็บตรงไหนไหม?”

นรมนสงสารเด็กคนนี้อย่างมาก

กิจจาส่ายหน้า “ผมดีขึ้น

บทที่ 502 บางทีทั้งหมดนี่อาจเป็นเพียงการคาดการณ์ของเรา

กิจจารู้สึกไม่ค่อยสบายใจ อดไม่ได้ที่จะเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

กานต์จับเขาไว้แล้วถามขึ้น “นายจะไปทำไม?”

กิจจาถึงได้สติกลับมา

“เปล่า”

เขายิ้ม ไม่ได้พูดว่าเห็นตรินท์ออกมา แต่ในใจมีความสงสัยเพิ่มขึ้น

แด๊ดดี้ออกไปข้าง