ตอน 240
รักนายครั้งสุดท้าย
บทที่ 240 หวังว่าเธอคงจะรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่
นรมนรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองนั้นกำลังถูกฉีกขาดแหลกลาญ
จนในที่สุดเธอก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่จนได้ไหลออกมา
“นายหญิง พวกเรารีบไปกันเถอะ”
กิมจิรู้ว่าจิตใจของเธอนั้นเจ็บปวดทรมาน แต่ว่าก็ไม่มีทางอื่นใด ที่นี่คือท่าเรือ ถ้าเป็นที่สังเกตให้
ตอน 241
บทที่ 241 คุณไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าอะไรคือความรัก
รเมศมองหน้านรมน แววตาของเธอมีความเกลียดชังและความเจ็บปวดอย่างลึกๆ ความรู้สึกแบบนั้นช่างแปลกหน้าเหลือเกิน เหมือนกับมีดพกที่แหลมคมแทงเข้าไปในหน้าอกของเขา กายวิภาคศาสตร์ความมืดที่เขาซ่อนอยู่ใต้แสงสว่างเหล่านั้นออกมา ช่างเจ็บปวดใจอย่างสิ้นเชิง แ
ตอน 242
บทที่ 242 ภูมิลำเนาถูกยกเลิกไปแล้ว
สีหน้าของบุริศร์ ดูแย่เล็กน้อย
พฤกษ์คนนี้ ควรโยนมันไปทำงานที่แอฟริกาใต้สักหน่อยจริงๆ
บุริศร์กลืนน้ำลายไปนึงอึก ห่มผ้าห่มให้กับนรมนอีกครั้ง คิดๆดูผู้หญิงคนนี้นอนหลับไม่เป็นท่าเลยจริงๆ ออกไปหาชุดนอนมาคลุมให้กับนรมนดีกว่า
"ทำอะไรง่ะ？ง่วง！"