บทที่ 241 คุณ​ไม่เข้าใจ​ด้วยซ้ำ​ว่าอะไรคือความรัก

รเมศมองหน้านรมน แววตา​ของ​เธอมีความเกลียดชัง​และความเจ็บปวดอย่างลึกๆ ความรู้สึก​แบบนั้​นช่างแปลกหน้าเหลือเกิน เหมือนกับมีดพกที่แหลมคมแทงเข้าไปในหน้าอกของเขา กายวิภาคศาสตร์​ความมืดที่เขาซ่อนอยู่ใต้แสงสว่างเหล่านั้นออกมา ช่างเจ็บปวดใจอย่างสิ้นเชิง แ

บทที่ 242 ภูมิลำเนาถูกยกเลิกไปแล้ว

สีหน้าของบุริศร์ ดูแย่เล็กน้อย

พฤกษ์​คนนี้ ควรโยนมันไปทำงานที่แอฟริกาใต้สักหน่อยจริงๆ

บุริศร์​กลืนน้ำลายไปนึงอึก ห่มผ้าห่มให้กับนรมนอีกครั้ง คิดๆดูผู้หญิงคนนี้นอนหลับไม่เป็นท่าเลยจริงๆ ออกไปหาชุดนอนมาคลุมให้กับนรมนดีกว่า

"ทำอะไรง่ะ？ง่วง！"

บทที่ 243 ปลายสุดขอบฟ้า ฉันต้องการแค่คุณ

บุริศร์​โมโห​ต่อหน้าคนอื่นน้อยมาก

ทนายความ​ปวินอยู่​กับบุริศร์​มาตั้งหลายปี ย่อมรู้นิสัยของเขาดีอยู่แล้ว ตอนนี้เห็นบุริศร์โมโหขนาดนี้ ก็จัดการยากขึ้นมาหน่อย

"คุณ​ชายบ​ุริศร์ ทำไงได้หล่ะ คุณ​เป็นสวรรค์ของเมืองชลธี แต่ว่ารเมศเป็นสวรรค์ของที่นี่"