บทที่ 8 เผาท้องพระคลัง

เดินมาประมาณสิบนาที โม่จิ่วเย่ยกมือเปิดกระดานแผ่นหนึ่งที่เหนือศีรษะ ตรงหน้าสว่างขึ้นกะทันหัน ทั้งสองคนก็ปรากฏตัวอยู่ด้านในท้องพระคลังแล้ว

ท้องพระคลังก็คือท้องพระคลัง ไม่เพียงแค่เนื้อที่ใหญ่ ทรัพย์สินที่สะสมไว้ด้านในก็งดงามและมากมาย มองขึ้นมาลักษณะของแต่ละชิ้นล้วนราคาไม่ธรรมดา

บทที่ 9 ถ้าข้ายังมีชีวิตรอดได้ จะต้องรับผิดชอบเจ้าแน่

แค่คิดก็รู้ว่า จิตใจของผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งมากเพียงใด บาดแผลแบบนี้ หากอยู่บนตัวคนอื่น ไม่ต้องพูดถึงพานางไปขนย้ายท้องพระคลังจนเกลี้ยงด้วยกัน เกรงว่าแม้แต่ขยับยังไม่กล้าขยับสักนิด

เห็นเพียงผิวหนังของโม่จิ่วเย่เป็นสีเขียวช้ำ ยังมีหลายที่เป็นบาดแผลเ

บทที่ 10 มีคนวางยาพิษ

สาวใช้สองคนของเฮ่อจือหรั่นพักอยู่ห้องเดียวกัน วันนี้เป็นเฉี่ยวอวี้อยู่เฝ้า เฉี่ยวซินหลับไปตั้งนานแล้ว

เสียงเปิดประตูปลุกเฉี่ยวซินตื่นขึ้น นางคิดว่าเป็นเฉี่ยวอวี้กลับมาแล้ว จึงถามแบบเป็นธรรมชาติ “เฉี่ยวอวี้ เหตุใดเจ้ากลับมาแล้ว”

“ข้าเอง” เฮ่อจือหรั่นพูดคลายความสงสัยให้นาง

เฉี่ย