บทที่ 7 พาเจ้าไปยังที่ที่มั่งคั่งกว่าแห่งหนึ่ง

ตอนที่เฮ่อจือหรั่นลังเลว่าจะขายผ้าเอาหน้ารอดต่อเรื่องนี้ไปอย่างไร โม่จิ่วเย่เอ่ยปากอีกครั้งแล้ว

“คนเราล้วนมีความลับ ถ้าเจ้าไม่อยากพูด ข้าจะไม่เค้นถาม

ปัจจุบันนี้สถานการณ์ในตระกูลโม่ก็ย่ำแย่มากพอแล้ว ท่านแม่กับเหล่าพี่สะใภ้ล้วนเป็นคนน่าสงสาร ข้าหวังแค่ว

บทที่ 8 เผาท้องพระคลัง

เดินมาประมาณสิบนาที โม่จิ่วเย่ยกมือเปิดกระดานแผ่นหนึ่งที่เหนือศีรษะ ตรงหน้าสว่างขึ้นกะทันหัน ทั้งสองคนก็ปรากฏตัวอยู่ด้านในท้องพระคลังแล้ว

ท้องพระคลังก็คือท้องพระคลัง ไม่เพียงแค่เนื้อที่ใหญ่ ทรัพย์สินที่สะสมไว้ด้านในก็งดงามและมากมาย มองขึ้นมาลักษณะของแต่ละชิ้นล้วนราคาไม่ธรรมดา

บทที่ 9 ถ้าข้ายังมีชีวิตรอดได้ จะต้องรับผิดชอบเจ้าแน่

แค่คิดก็รู้ว่า จิตใจของผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งมากเพียงใด บาดแผลแบบนี้ หากอยู่บนตัวคนอื่น ไม่ต้องพูดถึงพานางไปขนย้ายท้องพระคลังจนเกลี้ยงด้วยกัน เกรงว่าแม้แต่ขยับยังไม่กล้าขยับสักนิด

เห็นเพียงผิวหนังของโม่จิ่วเย่เป็นสีเขียวช้ำ ยังมีหลายที่เป็นบาดแผลเ