บทที่ 9 ถ้าข้ายังมีชีวิตรอดได้ จะต้องรับผิดชอบเจ้าแน่

แค่คิดก็รู้ว่า จิตใจของผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งมากเพียงใด บาดแผลแบบนี้ หากอยู่บนตัวคนอื่น ไม่ต้องพูดถึงพานางไปขนย้ายท้องพระคลังจนเกลี้ยงด้วยกัน เกรงว่าแม้แต่ขยับยังไม่กล้าขยับสักนิด

เห็นเพียงผิวหนังของโม่จิ่วเย่เป็นสีเขียวช้ำ ยังมีหลายที่เป็นบาดแผลเ

บทที่ 10 มีคนวางยาพิษ

สาวใช้สองคนของเฮ่อจือหรั่นพักอยู่ห้องเดียวกัน วันนี้เป็นเฉี่ยวอวี้อยู่เฝ้า เฉี่ยวซินหลับไปตั้งนานแล้ว

เสียงเปิดประตูปลุกเฉี่ยวซินตื่นขึ้น นางคิดว่าเป็นเฉี่ยวอวี้กลับมาแล้ว จึงถามแบบเป็นธรรมชาติ “เฉี่ยวอวี้ เหตุใดเจ้ากลับมาแล้ว”

“ข้าเอง” เฮ่อจือหรั่นพูดคลายความสงสัยให้นาง

เฉี่ย

บทที่ 11 โชคดีที่มีน้องสะใภ้เก้าอยู่ พวกเราถึงรอดพ้นเคราะห์ร้ายนี้ได้

ตอนที่เฮ่อจือหรั่นได้ยินป้าคนใช้มารายงาน ก็วิเคราะห์ไว้แล้ว

คนรับใช้สองคนนั้นดื่มน้ำจนได้รับพิษเข้า ในข้าวต้มบนโต๊ะของพวกนางก็มีพิษ เป็นไปได้มากว่าก็คือมีคนวางยาพิษในบ่อน้ำ

“ท่านแม่ แหล่งน้ำที่ใช้ในห้องครัวเล็กมาจากที่ไหนเจ้าคะ?”