บทที่ 485 ไม่ทำให้พรจากสวรรค์นี้สูญเปล่า

โม่จิ่วเย่ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ยิ้มให้กับชาวบ้านแล้วพูดว่า "แน่นอนว่าจริง"

ขณะที่ชาวบ้านยังอยากถามอะไรเพิ่มเติม เมิ่งหวยหนิงก็นำเจ้าหน้าที่ไม่กี่คนมาถึงพอดี

วันนี้เขารู้ดีว่าตระกูลโม่จะขุดมันเทศ

ในฐานะลูกเขยของตระกูลโม่ มันเทศไม่ได้แปลกใหม่สำหรับเขา อีกทั้

บทที่ 486 ข้าขอขอบคุณแทนชาวเมืองหยุนต่อพี่เก้าและพี่สะใภ้

นอกจากนี้ เขายังต้องคำนึงถึงการค้าขายมันเทศที่เหลืออยู่ เมื่อพิจารณาแล้วทั้งคู่ตัดสินใจว่าหากผลผลิตถึง 3,000 จินต่อไร่ ราคาที่จะขายให้กับทางการควรอยู่ที่ 20 เหรียญทองแดงต่อจิน

อย่ามองว่าแค่ 20 เหรียญต่อจินเป็นเรื่องเล็กน้อย สำหรับชาวบ้านแล

บทที่ 487 ข้าจะไม่เกรงใจพี่เก้าแล้ว

สำหรับถังหมิงรุ่ยแล้ว อาหารที่ทำจากมันเทศเชื่อมนี้ถือเป็นประสบการณ์ใหม่โดยสิ้นเชิง

ในราชวงศ์ต้าซุ่น อาหารส่วนใหญ่จะมีรสชาติเค็ม การได้ลิ้มรสอาหารหวานและอร่อยเช่นนี้เป็นครั้งแรกของเขา

เขาทำธุรกิจร้านอาหาร จึงรู้รสนิยมของลูกค้าเป็นอย่างดี โดยเฉพาะสตรีและเด็กที่ม