บทที่ 486 ข้าขอขอบคุณแทนชาวเมืองหยุนต่อพี่เก้าและพี่สะใภ้

นอกจากนี้ เขายังต้องคำนึงถึงการค้าขายมันเทศที่เหลืออยู่ เมื่อพิจารณาแล้วทั้งคู่ตัดสินใจว่าหากผลผลิตถึง 3,000 จินต่อไร่ ราคาที่จะขายให้กับทางการควรอยู่ที่ 20 เหรียญทองแดงต่อจิน

อย่ามองว่าแค่ 20 เหรียญต่อจินเป็นเรื่องเล็กน้อย สำหรับชาวบ้านแล

บทที่ 487 ข้าจะไม่เกรงใจพี่เก้าแล้ว

สำหรับถังหมิงรุ่ยแล้ว อาหารที่ทำจากมันเทศเชื่อมนี้ถือเป็นประสบการณ์ใหม่โดยสิ้นเชิง

ในราชวงศ์ต้าซุ่น อาหารส่วนใหญ่จะมีรสชาติเค็ม การได้ลิ้มรสอาหารหวานและอร่อยเช่นนี้เป็นครั้งแรกของเขา

เขาทำธุรกิจร้านอาหาร จึงรู้รสนิยมของลูกค้าเป็นอย่างดี โดยเฉพาะสตรีและเด็กที่ม

บทที่ 488 พรจากสวรรค์ที่มอบให้กับตระกูลโม่

พวกเขามีที่ดินทำกินน้อย การเพาะปลูกจึงไม่มากเท่ากับตระกูลโม่

นอกจากนี้ พวกเขาก็เข้าใจดีว่าพืชผลที่ตระกูลโม่ปลูกสามารถแลกเป็นเงินจำนวนมากได้ และที่ครอบครัวโม่กรุณาช่วยเหลือพวกเขาด้วยการให้ปลูกพืชเหล่านี้ร่วมกัน พวกเขาจะไม่ทำลายธุรกิจของตระกูลโม่แน่นอน

ดั