บทที่ 484 มันเทศ

เมื่อเมิ่งหวยหนิงมาถึงที่เกิดเหตุ เขาสังเกตเห็นว่าท่านผู้ว่าการถึงกับสติหลุดไปแล้ว

เมื่อเห็นเมิ่งหวยหนิง ผู้ว่าการลืมแม้กระทั่งรักษามาดในหน้าลูกน้อง พูดด้วยเสียงสะอื้นว่า:

"ท่านเมิ่ง ท่านดูสิ ท่านดูสิ แล้วจะทำอย่างไรดี?"

เมิ่งหวยหนิงทำท่าทีเหมือนตกใจสุดขีดเช่นกัน

"ท่านผู้ว่า ท

บทที่ 485 ไม่ทำให้พรจากสวรรค์นี้สูญเปล่า

โม่จิ่วเย่ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ยิ้มให้กับชาวบ้านแล้วพูดว่า "แน่นอนว่าจริง"

ขณะที่ชาวบ้านยังอยากถามอะไรเพิ่มเติม เมิ่งหวยหนิงก็นำเจ้าหน้าที่ไม่กี่คนมาถึงพอดี

วันนี้เขารู้ดีว่าตระกูลโม่จะขุดมันเทศ

ในฐานะลูกเขยของตระกูลโม่ มันเทศไม่ได้แปลกใหม่สำหรับเขา อีกทั้

บทที่ 486 ข้าขอขอบคุณแทนชาวเมืองหยุนต่อพี่เก้าและพี่สะใภ้

นอกจากนี้ เขายังต้องคำนึงถึงการค้าขายมันเทศที่เหลืออยู่ เมื่อพิจารณาแล้วทั้งคู่ตัดสินใจว่าหากผลผลิตถึง 3,000 จินต่อไร่ ราคาที่จะขายให้กับทางการควรอยู่ที่ 20 เหรียญทองแดงต่อจิน

อย่ามองว่าแค่ 20 เหรียญต่อจินเป็นเรื่องเล็กน้อย สำหรับชาวบ้านแล