บทที่ 45 จับจ่าย

โชคดีที่เฮ่อจือหรั่นสืบทอดความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมทั้งหมดมา ถึงสามารถรู้จักป้ายที่เป็นอักษรตัวเต็มพวกนี้

เดินมาหน้าร้านเนื้อแห่งหนึ่ง หลังเฮ่อจือหรั่นสอบถามราคารอบหนึ่ง นางพบเข้าอย่างประหลาดใจ ซี่โครงของที่นี่ราคาถูกกว่าเนื้อ

เนื้อหมูหนึ่งจินเท่ากับ18อีแปะ ส่วนซี่โครงเพียงแค่8อี

บทที่ 46 ตีหลี่หู่อย่างแรง

โชคดีที่บริเวณทางเข้าตลาดมีร้านผ้าแห่งหนึ่ง

เฮ่อจือหรั่นซื้อหาผ้านวมสามสิบกว่าผืนและเข็มกับด้ายจำนวนมาก ยังคงขอให้คนของร้านผ้าส่งไปที่โรงเตี๊ยม

มองนาฬิกาแขวนในห้วงมิติ ยังมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมงจะถึงเวลานัดหมายของนางกับโจวเหล่าปา

เฮ่อจือหรั่นพยายามออกแรงเข็นรถเข็นไม้รีบเข้า

บทที่ 47 สะกดจิต

ชั่วขณะหนึ่งเผิงวั่งขมวดคิ้วขึ้น ตวาดใส่ผู้หญิงตระกูลโม่ “พวกเจ้าไปให้พ้นเดี๋ยวนี้ อย่ามาวุ่นวายที่นี่”

ในเวลานี้ ที่เขาครุ่นคิดถึงมากสุดก็คือเกี่ยวกับโจวเหล่าปาเป็นจริงตามที่เฮ่อจือหรั่นเตือนสติมาหรือไม่ ว่าเจออันตรายแล้ว

โจวเหล่าปาติดตามมาด้วยกันกับเขาหลายปี สำหรับนิสัยของโจวเหล่