บทที่ 44 ไปตลาด

เผิงวั่งพูดอยู่ สอบถามไปทางทุกคน “พวกเจ้าผู้ใดเชื่อบ้าง? ผู้ใดเชื่อว่าสองคนนี้เป็นเฮ่อซื่อทำร้าย?”

ในเวลานี้ คนตระกูลอื่นที่พักอยู่ในโรงเตี๊ยมก็รีบตามเสียงมากัน

ทุกคนได้ยินเผิงวั่งสอบถาม ต่างส่ายหน้าแสดงออกว่าไม่เชื่อ

อย่าว่าแต่พวกเขาไม่เชื่อ แม้แต่เหอจื้อหย่วนเองยังไม่เชื่อ

ด้านหนึ

บทที่ 45 จับจ่าย

โชคดีที่เฮ่อจือหรั่นสืบทอดความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมทั้งหมดมา ถึงสามารถรู้จักป้ายที่เป็นอักษรตัวเต็มพวกนี้

เดินมาหน้าร้านเนื้อแห่งหนึ่ง หลังเฮ่อจือหรั่นสอบถามราคารอบหนึ่ง นางพบเข้าอย่างประหลาดใจ ซี่โครงของที่นี่ราคาถูกกว่าเนื้อ

เนื้อหมูหนึ่งจินเท่ากับ18อีแปะ ส่วนซี่โครงเพียงแค่8อี

บทที่ 46 ตีหลี่หู่อย่างแรง

โชคดีที่บริเวณทางเข้าตลาดมีร้านผ้าแห่งหนึ่ง

เฮ่อจือหรั่นซื้อหาผ้านวมสามสิบกว่าผืนและเข็มกับด้ายจำนวนมาก ยังคงขอให้คนของร้านผ้าส่งไปที่โรงเตี๊ยม

มองนาฬิกาแขวนในห้วงมิติ ยังมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมงจะถึงเวลานัดหมายของนางกับโจวเหล่าปา

เฮ่อจือหรั่นพยายามออกแรงเข็นรถเข็นไม้รีบเข้า