บทที่ 374 ข้าจะบอกที่อยู่ของโม่ฉิง

โม่จิ่วเย่เปิดจุกขวดอย่างรวดเร็ว แล้วค่อยๆ เทยาลงบนแผลที่ขาของซือเมิ่ง

เพียงไม่กี่วินาที แผลของซือเมิ่งก็เริ่มเน่าเปื่อยต่อหน้าต่อตาเขาเอง

แผลที่เคยเชื่อมด้วยเนื้อและผิวหนัง ค่อยๆ กลายเป็นหลุมลึกที่เต็มไปด้วยเลือด

เลือดและหนองไหลออกมาจากแผล ทำให้ซือเมิ่งรู้สึก

บทที่ 375 พ่อและพี่ชายของข้าอยู่ที่ไหนกันแน่?**

หลังจากที่โม่จิ่วเย่พูดจบ เขาก็หยิบอาหารที่พี่ห้าซื้อมาจากในเมืองเมื่อสองวันก่อนออกมา ซึ่งในนั้นมีเกลือที่พวกเขาใช้ปรุงอาหารระหว่างการเดินทาง

เขากำเกลือไว้ในมือ แล้วบีบมันอย่างแรง จนเกลือที่เคยเป็นเม็ดทรายละเอียดกลายเป็นผง

จากนั้นโม่จิ่วเย่ก็โปรยเก

บทที่ 376 การมาถึงพรมแดนตะวันตก**

“ดี ออกเดินทางกันเถอะ” พี่ห้าพูดพร้อมกับจับบังเหียนม้า

พี่หกก็กระโดดขึ้นหลังม้า ส่วนโม่จิ่วเย่รับหน้าที่ดูแลซือเมิ่งอยู่ในรถม้า เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด

ทันทีที่รถม้าเริ่มเคลื่อนที่ เซียวไป๋ก็ยืนอยู่บนหลังคารถพร้อมกับส่งเสียงร้องกู่กู่

โม่จิ่วเย