บทที่ 375 พ่อและพี่ชายของข้าอยู่ที่ไหนกันแน่?**

หลังจากที่โม่จิ่วเย่พูดจบ เขาก็หยิบอาหารที่พี่ห้าซื้อมาจากในเมืองเมื่อสองวันก่อนออกมา ซึ่งในนั้นมีเกลือที่พวกเขาใช้ปรุงอาหารระหว่างการเดินทาง

เขากำเกลือไว้ในมือ แล้วบีบมันอย่างแรง จนเกลือที่เคยเป็นเม็ดทรายละเอียดกลายเป็นผง

จากนั้นโม่จิ่วเย่ก็โปรยเก

บทที่ 376 การมาถึงพรมแดนตะวันตก**

“ดี ออกเดินทางกันเถอะ” พี่ห้าพูดพร้อมกับจับบังเหียนม้า

พี่หกก็กระโดดขึ้นหลังม้า ส่วนโม่จิ่วเย่รับหน้าที่ดูแลซือเมิ่งอยู่ในรถม้า เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด

ทันทีที่รถม้าเริ่มเคลื่อนที่ เซียวไป๋ก็ยืนอยู่บนหลังคารถพร้อมกับส่งเสียงร้องกู่กู่

โม่จิ่วเย

บทที่ 377 หลุมนี้มีพิรุธ

ยิ่งเดินลึกเข้าไปในป่า บรรยากาศรอบๆ ก็ยิ่งแปลกประหลาดมากขึ้น

"น้องเก้า เราควรหยุดแล้วสำรวจดูรอบๆ ก่อนดีไหม"

พี่หกไม่รู้ว่าทำไม จู่ๆ ก็รู้สึกใจสั่น และแม้แต่อากาศรอบๆ ก็ให้ความรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก

โม่จิ่วเย่เองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน ปกติในป่าดึกดำบรรพ์เช่นนี้ อากาศควร